Gastblog: Reisfotografie

Even voorstellen: Jenny Smit.

Ik heb Jenny leren kennen toen ze als deelnemer mee ging doen aan 3×50. Jenny is iemand die altijd bezig is. Als ze niet aan het lesgeven is, in een vliegtuig zit, aan het bloggen is over vakantie of ergens aan het duiken is, dan is ze wel aan het fotograferen.

Jenny is leuk, een creatieve duizendpoot. Alles doet ze met een aanstekende enthousiasme. Vandaar dat ik Jenny gevraagd heb om hier af en toe een gastblog te schrijven over fotografie en vakantie. Wie kan dat immers beter dan deze globetrotter? Ik ben dan ook trots en blij dat Jenny hier gaat bijdragen!

Wil je meer lezen van Jenny? Ze heeft een eigen blog met ontzettend veel informatie en prachtige verhalen (en foto’s) op www.ikreis.net

Reisfotografie
Het reizen is mij niet met de paplepel ingegoten: het is een uit de hand gelopen hobby. Fotografie is me ook niet met de paplepel ingegoten, ergens in mijn tienerjaren een eenvoudige compactcamera te kopen van mijn zakcentjes. Mijn vader sponsorde (een beperkt aantal) rolletjes. Van het een komt het ander. Inmiddels ben ik bijna maandelijks op pad en neem ik iedere week de camera ter hand.

ikreis-argentinie

De zoutvlaktes in Argentinië

Ik fotografeer dus niet alleen op reis, maar ik schiet wél de meeste foto’s tijdens het reizen. Ik sleep elke keer een klein kapitaal aan cameraspullen mee, al verschilt van reis tot reis wat er in mijn cameratas zit.
Fotograferen op reis

Is reisfotografie een aparte tak van fotografie? Ja en nee.

De basisprincipes van de fotografie zijn natuurlijk universeel: door te spelen met sluitertijd en diafragma (en de ISO) krijg je het gewenste plaatje. Soms kun je op reis makkelijker mooie foto’s schieten dan thuis, de omgeving is dan zo bijzonder dat je camera op de automatische stand zelf het werk kan doen. Meestal heeft een foto echter nét wat extra’s wanneer jij de regie houdt.

Een idyllisch strand in Indonesië. Wie kan hier geen mooie foto van maken?

Een idyllisch strand in Indonesië. Wie kan hier geen mooie foto van maken?

Fotograferen op reis kan ook lastig zijn. De plek waar je bent bezoek je misschien maar één keer in je leven. Een flinke regenbui kan je fotomoment zomaar verpesten en zelfs een grauwe wolkenlucht kan heel vervelend zijn. Een mooie berg? Dan moet hij wel zichtbaar zijn! Zo stond ik aan de voet van de Mount Everest en zag ik niks. Mist.

Een voorbeeld: twee foto’s van de Iraanse stad Yazd. Tijdens mijn verblijf was het dagenlang mistig en regenachtig. Leuk voor de bewoners (regen is zeer welkom in de woestijn), maar voor mij als reisfotograaf minder. Net voor mijn vertrek uit Yazd brak de zon door: ik kon het niet laten en heb snel een rondje door de stad gelopen voor wat extra foto’s vanwege het mooie licht.

 

Fotograferen op reis is anticiperen en improviseren. Je moet je camera goed kennen zodat je op hét moment je camera klaar hebt met de juiste instellingen. Onderstaande foto heb ik gemaakt voor het 3×50-project: de verlaten trap was een mooie setting, maar ik miste wat. Terwijl ik een vriend overhaalde om even model te staan, ging ineens een deurtje open en kwam het vrouwtje naar buiten. Snel. Klik en klaar. Een foto die ik nooit in scene had kunnen zetten…
ik reis trap in boekarest

Een statief op reis
Reisfotografie is snelheid, maar soms is het ook lekker om gewoon de tijd te nemen voor een foto. De meeste groepsreizen zijn dan ook niet mijn ding, omdat ik het gevoel heb dat ik teveel moet haasten. Ook tijdens persreizen is het programma vaak te strak om uitgebreid foto’s te maken. Toch neem ik vaak een statief mee op reis, tijdens stedentrips probeer ik ook aan nachtfotografie te doen. De sfeer in een fraai verlichte stad is zo anders als overdag!

Een statief moet stevig zijn, maar het moet ook licht en compact zijn. Je sleept al een camera en lenzen mee, genoeg is genoeg. *** heeft speciale reisstatieven, deze zijn klein op te vouwen, licht, maar toch stevig.

Gelukkig zijn er ook kleinere alternatieven. Mijn Gorillapod zit bijna standaard in mijn tas. Doordat de pootjes kort zijn kun je er minder kanten mee op dan met een gewoon statief, maar door het draaibare balhoofd is het mogelijk de camera op een gegeven hoogte goed te positioneren. Omdat het statief zo klein is, is het niet echt geschikt voor lange zoomlenzen. (Let er bij aanschaf op dat de Gorillapod in staat is de massa van je camera + zwaarste lens te dragen.)

ikreis-iran-shiraz

Soms is het een beetje behelpen, maar ook vanaf een muurtje kun je prima foto’s maken

Heb je helemaal geen statief bij de hand? Maak gebruik van een muurtje of desnoods een prullenbak om je camera stabiel neer te zetten. Tijdens mijn bezoek aan een van de heiligste Sjiitische plekken in Iran had ik (uiteraard) geen statief bij me, maar met de camera op zelfontspanner en de rand van de fontein kon ik tóch deze foto maken. En stiekem ben ik heel blij met het resultaat: doordat ik geen statief bij me heb ik een belichtingstijd gebruik van 3 seconden, terwijl ik met statief waarschijnlijk voor 20-30 seconden zou hebben gekozen. Die lange sluitertijd zou echter nooit geleid hebben tot de lichttekeningen van de lampen in de golven in het water!

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen over fotografie? Schrijf je dan in op Mischa’s nieuwsbrief. Denk je dat je vrienden ook wat aan dit artikel hebben? Help mij dan om dit artikel te delen met de knoppen hieronder. Je kan dit bericht op Facebook, Google-Plus of LinkedIn publiceren. Of je Twittert er over en je kan het zelfs naar iemand mailen. Alvast bedankt!

 

 

About Mischa de Muynck

Over de auteur: Mischa de Muynck is fotograaf en verzorgt cursussen en workshops. Daarnaast verzorgt hij fotovakanties en is hij in te huren voor diverse fotografie. Op Facebook en Twitter is hij ook te vinden met tips en trucs. Wil je van alles op de hoogte blijven, abonneer je dan op het maandelijkse iZine.

Stel een vraag