Test: 50mm ART objectief

Jullie weten misschien wel dat de 50mm mijn ‘liefste’ lens is. Niet voor niets organiseer ik al 3 jaar het 3×50 project. En ik heb meerdere 50mm objectieven thuis liggen. Mijn vaste lens is echter de Canon f/1,4. Tot nu toe dan.

Tijdens de Photokina sprak ik met Jan-Willem van Sigma en ik vroeg hem of ik de 50mm ART eens mocht lenen. Dat mocht en enkele weken na de Photokina kwam de 50mm ART in een doosje bij mij thuis. Waarom dit objectief? Mensen zijn er lyrisch van, de scherpte schijnt ongeëvenaard te zijn. Dat wil ik wel eens zien en ervaren. In dit artikel beschrijf ik mijn ervaringen met deze lens:
Ik heb deze lens behoorlijk aan de tand gevoeld, zowel in de studio onder reproduceerbare omstandigheden als gewoon ‘in het veld’.

De lens zelf:
Maar eerst de lens zelf. Dit is geen lens voor watjes. De 50mm ART lens weegt maar liefst 815 gram en dat is een stuk meer dan de Canon versie (die 290 gram weegt). De Canon f/1,8 STM weegt 159 gram en als je echt posh wilt doen, de Canon f/1,2 weegt net iets meer dan 500 gram. Ik heb ze niet, maar ter vergelijking ook maar even de gewichten van de nikon 50mm’s: De f/1,8G weegt 185 gram, de f/1,4 weegt 278 gram.

De Sigma 50mm ART is dus echt een zwaargewicht. Heb je snel last van je nek of schouders, of wil je gewoon niet zo zwaar tillen. Dan zal de ART niet je vriend worden, alhoewel….

Deze 50mm ART lens is leverbaar in verschillende mounts. Je kan hem aanschaffen voor Canon, voor Nikon en voor Sony (en Sony NEX in combinatie met een converter )

De scherpte van de lens schijnt dus super geweldig scherp te zijn. Laten we dat even testen.

Annemarieke
Ik heb mijn vast assistente Annemarieke maar weer eens uit de kast gehaald. Ze staat lekker stil en dat is altijd fijn.
Om goed te vergelijken heb ik handmatig in liveview scherp gesteld en op verschillende diafragma’s foto’s gemaakt. Het grootste diafragma f/1,4 geeft op beide 1,4 lenzen een goede scherpte, maar niet superscherp. dat is logisch met het maximale diafragma. Bij diafragma f/2,0 zie je echt verschil. De 50mm ART is echt heel veel scherper dan de toch al scherpe Canon 50 f/1,4.

Eerst de grote foto’s (verkleind naar 1200 pixels, klik voor groter). Ik laat hier 3 verschillende diafragma’s zien (f/1,4 f/4 en f/16)

Je ziet dat zowel de Sigma als de Canon ‘last’ hebben van vignetering bij het grootste diafragma. Bij diafragma f/2,0 en f2/2,8 is dat nog maar een beetje en bij diafragma f/4,0 is dit niet meer zichtbaar. Deze vignetering is overigens goed weg te halen met de optie correctie profiel in Lightroom.

Dan de 100% uitsnedes (klik voor 100%). Ik laat hier 3 verschillende diafragma’s zien (f/1,4 f/2 f/2,8 f/4 f/5,6 f/8 f/11 en f/16)

Nergens in het hele diafragma-gebied komt de scherpte maar in de buurt van de ART. Het is gewoon eng, zo scherp is deze lens. Je zal maar een klein scheurtje in je make-up hebben zoals Annemarieke…

Reproduceerbaarheid van de autofocus:
Als je verschillende tests bekijkt op het internet, zie je dat er wel eens geklaagd wordt over de autofocus reproduceerbaarheid van de ART. Ook hier heb ik Annemarieke als test object gebruikt. Wat ik zie is dat de autocus per foto een millimeter maximaal verschilt. Eigenlijk geen issue met deze lens dus.

Gebruik in het echt:
Maar een lens gebruik je in het echt, niet in een laboratorium:
Dus de lens gaat mee in de tas. Dat laboratorium gebruiken ze maar bij Sigma in Japan. Als ze daar zorgen voor een goede lens, dan gebruiken wij hem wel in het echt!

Flares:
Bij de kennismaking bij Sigma werd er gesproken over het ontwerpen, fabriceren en testen. Het verhaal is dat er bij Sigma een technicus rond loopt die zijn leven heeft gewijd aan het voorkomen van flares. Voor het geval je niet weet wat een flare is, dat zijn de ‘vlekken’ die je soms ziet als je tegen de zon (of een andere lichtbron) in schiet. Het is echt moeilijk om een flare in je beeld te krijgen. Als je dus graag flares in je foto’s wilt hebben (soms willen mensen dat), dan is dit niet je lens. Ik heb tegen de zon in gefotografeerd en hieronder de resultaten. Een beetje flare zie je aan de onderkant van de foto, maar niet iets om je druk om te maken.

Zonnekap:
Bij iedere Sigma lens krijg je standaard een zonnekap. Dat is fijn, want dat is niet alleen goed om flares tegen te gaan, maar ook een prima bescherming. Veel beter dan een UV-filter. Dat je bij Sigma gewoon je kap er bij krijgt is een zegen, daar kunnen andere fabrikanten een voorbeeld aan nemen. Want ik zie heel veel mensen zonder kap fotograferen of met een universele zonnekap (geloof me, een universele zonnekap, die is niets waard!)

Verder in de praktijk:
Een groot diafragma heeft een groot voordeel. Je kan in slecht licht situaties meestal toch nog een foto maken met een redelijke sluitertijd. En je kan werken met een hele kleine scherpte-diepte. Wat ik nog wel eens wil zien is dat mensen zo ontzettende kleine scherpte-dieptes (DOF’s) gaan zitten dat het ‘lijkt’ alsof er echt niets meer scherp is. maar toch, het is gewoon fijn om op een erg groot diafragma te kunnen schieten 🙂

sigma ART f/2,2

sigma ART f/2,2

Ik heb de lens mee genomen tijdens verschillende workshops die ik in deze periode mocht begeleiden. Een dagje naar Brugge, een workshop in Rotterdam en gewoon een dagje naar Antwerpen. Maar ook even bij een roofvogelshow en gewoon, tijdens mijn wandelingen.
Het is zeker geen lichte lens. In combinatie met mijn 5D is het een behoorlijk gewicht dat je mee sleept. Maar een beetje zoomlens die kwalitatief in de buurt komt weegt al gauw ongeveer hetzelfde. Als fotograaf moet je constant keuzes maken en dat is nu niet anders. Ik durf nog wel eens alleen een 50mm lens mee te nemen als ik op stap ga. Travel light dus, relatief dan…

Hieronder wat voorbeelden (klik voor groter) waarbij ook goed te zien is hoe de lens zich in de onscherpte (bokeh) gedraagt

Bokeh:
Naast de scherpte van een lens is ook de onscherpte erg van belang. De onscherpte benadrukt immers de scherpte en die onscherpte mag dan niet storen. De constructie van de diafragma-lamellen en het glas zorgen voor de ‘vorm’ van de onscherpte of bokeh. De 50mm ART heeft 8 lamellen dat geeft dus een mooie ronde vorm aan de onscherpte. Zoals je in de voorbeelden kan zien is het een erg fijne onscherpte die uit de ART komt.

Sigma ART f/2,8

Sigma ART f/2,8

Van systeem wisselen:
Een uniek ding van Sigma is dat er de mogelijkheid bestaat om verschillende Sigma objectieven om te laten bouwen. Je lens past dan ineens op een ander merk. Mocht je dus over willen stappen naar een ander cameramerk dan je huidige merk, dan is dat mogelijk. Het is geen goedkope optie, maar zeker een mooie manier om over te stappen zonder al te veel problemen.

Nadelen:
Naast het gewicht zijn er nog wel nadelen. Een dergelijk objectief kost nu eenmaal veel centen. De straatprijs ligt rond de €800,- en dat is een behoorlijke uitgave. ‘Veel geld’ wil nog niet zeggen ‘duur’, want  voor die prijs krijg je wel een lens die op bijna alle fronten een winnaar is. Bijna? Ja, want ik vind het oprecht jammer dat het diafragma niet kleiner kan dan f/16. Ik weet dat een kleiner diafragma niet perse een scherpere foto oplevert, maar ik gebruik het soms wel. Als ik een wat langere sluitertijd wil, dan kan het verschil tussen f/16 en f/22 net het verschil geven van een persoon in de beweging (dus dynamisch) of niet.

Conclusie:
In één woord: Hebben!
In meerdere woorden: Als je graag met een 50mm fotografeert dan is dit een topper. De prijs is misschien even slikken, maar dat moet je gewoon snel vergeten. Objectieven zijn immers veel belangrijker dan de camera. Met een goed objectief kan je makkelijk 10 jaar doen, terwijl je in die tijd al 3 keer een camera hebt vervangen. Daarnaast is de technische kwaliteit van een foto meer afhankelijk van het objectief dan van de camera. Dus liever een instap-camera met een goede lens, dan een top-camera met een instap-lens. Had ik een voornemen om voorlopig geen lenze meer aan te schaffen. k denk dat ik dit voornemen weer snel ga breken….

Aan de andere kant:
Een objectief is slechts een hulpmiddel. Er zijn mensen die de beste spullen hebben die er te koop zijn en er vervolgens helemaal niets mee doen. De persoon achter de camera maakt de foto en de camera, objectieven, flitsers, filters en alle andere accessoires zijn slechts hulpmiddelen. Denk dus niet dat die ene nog mooiere en beter lens je fotografie radicaal gaat verbeteren. Daar ben je namelijk zelf voor verantwoordelijk! Wil je dit objectief hebben? Zorg dan dat je het echt hebt, dat je er mee doet waar het voor bedoeld is. Zorg dat je er plezier van hebt, ga dus naar buiten, zet je camera aan en maak foto’s!

Hij is weer retour naar Sigma. Ik heb nog even overwogen om een baksteen in de doos te doen en stiekem de lens te houden. Ik denk echt dat de Canon in de kast gaat verdwijnen en er snel een Sigma ART mijn standaard lens gaat worden.

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen over fotografie? Schrijf je dan in op Mischa’s nieuwsbrief. Denk je dat je vrienden ook wat aan dit artikel hebben? Help mij dan om dit artikel te delen met de knoppen hieronder. Je kan dit bericht op Facebook, Google-Plus of LinkedIn publiceren. Of je Twittert er over en je kan het zelfs naar iemand mailen. Alvast bedankt!

About Mischa de Muynck

Over de auteur: Mischa de Muynck is fotograaf en verzorgt cursussen en workshops. Daarnaast verzorgt hij fotovakanties en is hij in te huren voor diverse fotografie. Op Facebook en Twitter is hij ook te vinden met tips en trucs. Wil je van alles op de hoogte blijven, abonneer je dan op het maandelijkse iZine.

2 thoughts on “Test: 50mm ART objectief

  1. Hi Mischa,

    Helder, 😉 artikel. Duidelijke foto’s die goed de verschillen in kwaliteit laten zien.

    Groet, Peter

  2. Goede analyse Mischa, ik gebruik ‘m al een tijdje, weergaloos goed. Maar zwaar en in de studio kan die f16 opbreken. ND filters is gedoe. Op reis neem ik meestal de (ook uitstekende) Canon 1.8 STM mee ivm het gewicht van de Sigma, maar de Sigma staat kwalitatief op eenzame hoogte, kleurverzadiging, scherpte, bokeh, echt top. Vaak sta ik met die kilo in mijn hand te twijfelen of ik hem mee zal nemen, vaak besluit ik toch maar te kiezen voor die extra baksteen in mijn tas en wat extra zweetdruppels. Gaat niet meer weg, die lens.

Stel een vraag